Estafettekluis 1.

29 september - 28 oktober 2007: Bert Loerakker

"Zonder titel"

 

Deze fotowerken zijn ontstaan i.v.m. de opname van het TV programma “Opzoek naar muziek” van de NCRV, over Helmond in 1988. De foto’s zijn gemaakt tijdens de opname en daarna op het atelier tot deze reeks verwerkt.

In bruikleen uit de stadscollectie van Gemeentemuseum Helmond


21 april - 23 september 2007: Rik de Boe (België)

  

“Testbeelden / tekeningen”

Rik de Boe toont een selectie tekeningen als een ‘story board’ voor een film. De tekeningen zijn gebaseerd op de grammatica van televisie, zijn privé-leven, en films met een gelimiteerde bestaansreden (met onderwijs-, industriële, of promotiedoeleinden). Wat hem fascineert is dat ze tonen hoe we verondersteld worden te zijn - het rolmodel van het verleden.

De tekeningen ontstaan meestal in een associatiestroom. Hij herbruikt filmische beelden en breng ze tot stilstand, ontdoet ze van hun functionaliteit, en mixt deze met zijn autobiografie. Hij creëert in een associatief proces een nieuw scenario zonder plot. Een cineastische ervaring wordt deel van het privé leven. Beleefde hij dit werkelijk, of was het enkel in een film, op televisie, in een gesprek?

Het werk van Rik de Boe handelt vaak over het voorbijschrijden van tijd, het oncontroleerbare en gefragmenteerde van geheugen, herinneringen, en het verdwijnen ervan. Hij verzamelt en herhaalt, niet geïnteresseerd in originaliteit, maar geboeid door déjà-vu aspecten.

Remember ... history can remind us that one thing leads to another

Remember ... everything that has ever happened is considered History …. because  it’s in the past

Rik De Boe is medeoprichter (samen met Peter Morrens) van kunstenaarsinitiatief Voorkamer, te Lier. Sinds 1996 organiseren zij solo -en groepstentoonstellingen met kunstenaars van verschillende disciplines. http://www.voorkamer.be

13 januari - 15 april 2007: Peter Morrens (België)

"Ja, Mijnheer, zij is zwart"

      "On ne peut pas émouvoir sans que le trouble soit en jeu” 
      “Men kan niet ontroeren zonder dat er stoornis in het spel is.” 
                                                                        - Georges Bataille -

Peter Morrens hanteert een uiteenlopende beeldentaal: hij tekent, filmt, fotografeert, schrijft, maakt installaties en performances waarbij hij ingrijpt in de structuur van de ruimte. Hij laat de plastische procédés op zulke wijze kruisen dat zij met elkaar in botsing komen. Zodat de toeschouwer uiteindelijk ondersteboven gekeerd en ontregeld wordt.

Er is reden om de gewone perceptie, die we van een situatie hebben, te verstoren. Peter’s oeuvre getuigt van dat principe, dat hij voorlegt aan de toeschouwer. Om de overvloed aan ideeën die in hem huizen te beheren, schept Peter een oeuvre dat bevat kan worden in ‘real time’. Indien – zoals de kunstenaar zegt - het oeuvre van vandaag systematisch dat van gisteren ongedaan maakt, heeft het enkel bestaansreden indien het zichtbaar, leesbaar en bedreven is en het ‘iets’ in beweging zet. Het werk steunt op de omstandigheden van de plaats en transformeert zich, met de toeschouwer als belangrijke medespeler, in een gebeurtenis.

zie ook weblog Iris 19 januari 2007-De Bank 9

30 september 2006 - 7 januari 2007 : Claudia Kölgen (Amsterdam)

"Looking through my eyes"

              

Het boslandschap is een terugkerend motief in het fotografische werk van Claudia Kölgen. Terwijl het landschap het uitgangspunt is gaat het niet om een realistsiche weergave ervan. De beelden roepen connotaties op die te vinden zijn in de media, schilderkunst en verhalen. Vaak zijn de foto's romantisch, bijna mystisch van sfeer. Op zoek naar de suggestieve kracht van beelden die de wereld van het imaginaire aanspreekt.

Onscherpe, donkere partijen laten de kijker in het onzekere. Het moment van de opname uit de werkelijkheid wordt in de foto getransformeerd tot een ontoegankelijke, vluchtige onwerkelijkheid.

De foto's van bloemen en details zijn kunstmatig van kleur en abstract. De afbeelding is niet meer benoembaar als herkenbaar voorwerp. Richting en context zijn weggelaten. Hier lijkt het beeld helemaal te verdwijnen. De kijker vraagt zich af waarnaar hij kijkt. Maar juist hier opent zich de mogelijkheid om te zien, buiten taal en bevestiging van wat we weten.

Het beeld ervaren als een eigen fotografische discipline.

zie ook weblog Iris 23 november 2006 - De Waarneming 1.

Op 9 december 2006 gaf Claudia Kölgen een rondleiding door kluis 1, waar momenteel haar werk wordt getoond. Hieronder het verslag.

Op zaterdag 9 december was ik een hele middag in kluis 1 aanwezig om bezoekers te ontvangen. Het was druk en de belangstelling voor mijn werk was groot. Ik sprak met zeker 25 mensen en wat mij opviel was hun enthousiasme. Er was duidelijk een openheid om het werk te ontvangen, geïnspireerd te raken en op een andere manier om zich heen te kijken.

Als eerste reageert men vooral op de intense kleur van de kleinere foto’s. Er werden veel technische vragen gesteld, maar ook hun eigen interesse om te fotograferen kwam vaak ter sprake. “Soms zie ik later op de foto pas dingen die ik tijdens het fotograferen niet gezien had”. De onscherpte en donkere partijen in mijn foto’s vind men niet storend. “Normaal zou je deze foto als mislukt beschouwen, maar hier is het spannend en mysterieus. Je blijft langer naar de foto’s kijken.”

“Wat stelt dit voor?” Haast iedereen heeft toch de neiging om abstracte foto’s te willen duiden. In gesprek met mij vonden de meesten het interessant om die vraag te vergeten en gewoon te kijken. “Het gaat hier om je eigen gevoelens.” Een prachtige opmerking! Nog een mooie . “Onlangs heb ik de tentoonstelling in Duitsland van Casper David Friedrich gezien en uw landschappen laten mij aan zijn schilderijen denken”.

Ik vond het een zeer geslaagde middag met soms boeiende gesprekken. Ik wil iedereen hiervoor bedanken. Als laatste wil ik u een opmerking meegeven die mij bijbleef: “Ik fotografeer vooral voor de herinnering.”